فصل مسموم
دوران سرکشی

کاغذای حسرتی
عشق کاهی

کلاویه های خیانتی بنفشند
غربت را طراحی میکردیم…

زیرگذرهای بی ربط
قطارهای های بدون شرح
گیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــتار؛ توقف میکنیم
دیگر گریه نمیکنم اما ….

نفسم اعوجاج درد را عربده میزند

(هق میزدم)

امروز
نوسان روزهای سیاه و سفید را قدم میزنم
…

ساعت، سال، ثانیه، شب، گذشت ….
از سوگل های من، یکی بزرگ شد …

و دیگر بار هم ، ادامه دارد….

…

از سروده های دوست عزیز سوگل از لندن