به گلی که شیفته کرد ما را…

تو نه دیگر آن دختر “میم مثل مادری” و نه زنی در “سنتوری”.حالا حتی بازیگری جوان و مستعد و دلکنده از سینمای بیمار ایران و در سودای هالیوود هم نیستی .دیگر همه چیز تمام شد.دیگر مهم نیست که بگویند فقط برای حجاب و کار و پول و هرچه و چه و چه به بیرون زده باشی.از امروز تو یک خط شکنی.چه بخواهی چه نخواهی.نمی توانم فرض کنم که نادانسته سنگی را در آبی ها ی خالی و خیالی اذهان فسیلی انداخته باشی.یا شاید نمی دانستی و می دیدی و چه بهتر.دیگر هیچ چیز مهم نیست.تو بر روی “نباید “ها و”باید”هایی که قرن ها بر ما تحمیل شده است خط کشیدی.خوش آمدی قربانی.چرا شادی ام را پنهان کنم، وقتی روزهایی را می بینم که پرچم دار و خط شکن های سرزمین ام زنانی چون تواند ،که رگ های متورم غیرت و حجب و حیا و شرم را از درد و حسرت و ترس می ترکانند و با نگاهی کودکانه ،لخت …برهنه در برابر چشمان از حدقه درآمده ی تاریخی کثیف می ایستند و نعره می شکند که هی …های مرا ببین . من همانم که تو مرا به زنجیر کشیدی.در مقام خواهر و مادر و زن و با چماق عفت و عصمت و هر مفهوم بدبو و بدوی دیگر.من اینم . برهنه مرا ببین و در خلوت خویش به تدلیست ببغض، که در هزارتوی مفاهیمی فسیلی، به لجن کشیده شده ای و نمی دانی.آی خط شکن .من در برابرت سر تعظیم فرود می آورم و شرمنده ام و از هم اکنون ، تمام وجودم اشک و ترس است از دشنام هایی که نثارت می شود. آی دختر وحشی و معصوم-نگاهِ شرقیِ غمگین. تو را به برهنگی آسمانی ات سوگند که آنچه کردی ،کرد دیگرانی را که تو را محصور و مهجور می خواستند.تنها بدان که تنها نیستی .

شاهین نجفی۱۸ ژانویه ۲۰۱۲……….

(۱)
گفت دیدی آبروی شهر ریخت؟!
دختری از شهر ما آنسو گریخت؟!
رفت و گویی غیرت مارا ندید
کرد عریان پیکرش، آنسو پرید
سینمای هالیوود و بالیوود
کی بود بهتر ز جنگ و خون و دود؟
نادر از سیمین جدا شد جام برد
بعد آنجا با فلانی شام خورد
یا یتیمی مادرش شوهر نمود
جام دیگر را دگر جایی ربود
فیلمنامه این چنین بسیار هست
غرب میداند که حالا پس نشست
دیگران دیدند ماها سر تریم
از تمام سینماها برتریم
حمله ها کردند بر فرهنگ ما
کوچه های فقر و درد و تنگ ما
سمت ما با حقه ای دیگر شدند
در پی اغفال بازیگر شدند
ورنه ایرانی و عریانی کجا؟!…
اینچنین اعمال شیطانی کجا؟!

(۲)
خوب حرفش را شنیدم بعد آن
گفتمش این شعر ما را هم بخوان
فقر و فحشا ارمغان غرب بود؟
عزت ما را چو طوفان در ربود؟
دختران ما در آغوش عرب
از سر عجز است یا بهر طرب؟
مرد های آریاییه نجیب
دزد و معتاد است از روی فریب؟
اینهمه ظلم و سیاهی و دروغ
شد چراغ زندگی ها بی فروغ
مادران در انتظار شوهران
کودکان در حسرت یک لقمه نان
عزت است این؛ پول کشتار حماس
پول کشتار اسد یا اختلاس
میشود تامین ز اشک مادران
کودکان و دختران ؛ بیچارگان
عزت است این، خانه هامان جوی آب
حال مردان و زنان ما خراب…
(۳)
قسمتی از پول را چین میبرد
سهم دیگر را فلسطین میبرد
عزت است این، هر تفکر بند شد
مرده بر لبها گل لبخند شد؟
افتخاری دارد اینها جان من؟
اشک میریزد فقط مام وطن
او اگر عریان نموده پیکرش
روسری را هم گرفته از سرش
ممعنیش فحشا و یا افساد نیست
گفت یعنی((از چه زن آزاد نیست))؟
از چه در بن بست باشد کشورم؟!
سرزمینم هست اما اینورم!!!
از چه باید دور باشم از خوشی؟!
از چه هر شادی و جشنی میکشی؟!
اعتراضش را چنین عنوان نمود
از سر اکراه تن عریان نمود

]]> http://09131060076.com/archives/348/feed 0 http://09131060076.com/archives/344 http://09131060076.com/archives/344#comments Fri, 06 Jan 2012 00:15:23 +0000 محراب http://09131060076.com/archives/344

آنکه نیک میداند

آخرین زخمی نمیرد

باروی  سبز خیم من مغلوب نیست

دشخیم پلشت پست افکاریست

در پیکر یاران سفیه من

.

.

.

آخرین زخمی منم ……..

۱۳۹۰/۱۰/۱۶

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بارو = قلعه ، برج و بارو

سبز خیم = خوش خیم ، نیک سرشت

دشخیم = دشمن + دژخیم ( قوز بالا قوز )

پلشت = نا پاک ، پست ، پلید

سفیه = بی خرد ، نادان ، بی عقل

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بیشتر مواقع به این فکر میکنم که دشمنم کمتر از یاران بی خرد به من ضربه زده !!!!!! چرا آخه ؟؟؟؟ جدا آخه چرا ؟؟؟؟

در سر عقل  باید ، بی کلاهی عار نیست……..

خاطرات کودکی زیباترند
یادگاران کهن مانا ترند
درس‌های سال اول ساده بود
آب را بابا به سارا داده بود

درس پند آموز روباه وکلاغ
روبه مکارو دزد دشت وباغ

روز مهمانی کوکب خانم است
سفره پر از بوی نان گندم است

کاکلی گنجشککی با هوش بود
فیل نادانی برایش موش بود

با وجود سوز وسرمای شدید
ریز علی پیراهن از تن میدرید

تا درون نیمکت جا میشدیم
ما پرازتصمیم کبری میشدیم

پاک کن هایی زپاکی داشتیم
یک تراش سرخ لاکی داشتیم

کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت
دوشمان از حلقه هایش درد داشت
گرمی دستان ما از آه بود
برگ دفترها به رنگ کاه بود

مانده در گوشم صدایی چون تگرگ
خش خش جاروی   با پا روی برگ
همکلاسی‌های من یادم کنید
بازهم در کوچه فریادم کنید

همکلاسی‌های درد و رنج و کار
بچه‌های جامه‌های وصله‌دار
بچه‌های دکه خوراک سرد
کودکان کوچه اما مرد مرد
کاش هرگز زنگ تفریحی نبود
جمع بودن بود و تفریقی نبود
کاش می‌شد باز کوچک می‌شدیم
لا اقل یک روز کودک می‌شدیم

یاد آن آموزگار ساده پوش
یاد آن گچ‌ها که بودش روی دوش
ای معلم یاد و هم نامت بخیر
یاد درس آب و بابایت بخیر

ای دبستانی‌ترین احساس من
بازگرد این مشق‌ها را خط بزن

]]> http://09131060076.com/archives/327/feed 4 http://09131060076.com/archives/300 http://09131060076.com/archives/300#comments Sat, 10 Jul 2010 16:58:11 +0000 محراب http://09131060076.com/archives/300  

بچگیها دود شد بر باد رفت

خنده های کودکی از یاد رفت

کو ؟ کجا شد دوستیهای قشنگ

آن صفای خالص و بی مرز و جنگ

آن حیاط کوچک و آن حوض نور

شد ز چشمان سیاهم دور دور

آسمان در دست من پروانه بود

غصه ها پوشالی و افسانه بود

غم برایم ریگ و سنگ کوچه بود

گریه ام در حسرت آلوچه بود

باری ، دفترها همه بی ماهی است

بی گل مریم شبم مهتابی است

نیست در چشمم نشانی از سرور

نیست در قلبم گواهی از غرور

آه دلتنگم برای کودکی

آه بیزارم از این دلواپسی

خاطرم جویای آن طنازی است

آرزویم دیدن آن همبازی است

حضرت عباسی این حکومت کاش یه جورایی غم و غصه من یکی رو فیلتر میکرد

اگه آب و نون کمه

غمتون اضافه نیست

آقا خوش به حالتون

واسه شستن لباس های صد لشکر

صد لشکر شکست خورده

شکست خورده و خسته

خسته و بی انگیزه

واسه آشوب های خیابانی

آشوب های خیابانی بی هدف

بی هدف و مضحک

مضحک و دلهره زا

واسه تحمل سلاح سکوت

سلاح سکوت وحشتناک و آرام

آرام و غمناک

غمناک و بیفرجام

واسه کنده کاری های داش فرهاد

داش فرهاد عاشق

عاشق و همدرد

همدرد و هم غم

واسه اعتراضات خیابانی خس و خاشاک

خس و خاشاک خشمگین

خشمگین و بی چاره

بی چاره و پشیمان

واسه غسل جنازه عاشق ترین احمق

عاشق ترین احمق و بد بخت

بد بخت و فلک زده

فلک زده و در مانده

واسه نبرد دو فرهنگ

دو فرهنگ مخالف و معکوس

معکوس و بی ربط

بی ربط و بی خود

واسه له کردن ته سیگار مشتی

مشتی و پیر

پیر و با حال

با حال و خموش

واسه خالی کردن یه کمپرس خاطره

خاطره  های بی رحم

بی رحم و بی مرز

بی مرز و بی نظم

واسه کسل ترین لحظه مستی

مستی و بی هوشی

بی هوشی و بی خبری

بی خبری و بی اثری

واسه اعدام یه مشت بی تقصیر

بی تقصیر و بی تکلیف

بی تکلیف و بی همرزم

بی همرزم و بی همره

واسه نقش بستن عاج لاستیک ماشین عروس

ماشین عروس خوشگل

خوشگل و دیر آشنا

دیر آشنا و خائن

جایه مناسبی این روزها پیدا شده

ماله منه

بهش میگن

دل

 ۱۳۸۹/۱/۱۳

حجم نو در تنهایی نبودن خائن

خائن تر از او ، هم آغوشی نو

سایش دو حجم به میزان آغاز تنفر

مردانگی من مال تو

تو فقط خائن باش

آستین فراتر از احساس

تحریک مکن بیش تر

من خود باخته یک تحریکم

طعمی متفاوت در کندوان حجمت

برجستگی تراش خورده لذت بخش

خائن تر باش ، بیش تر از برجستگی هایت

لذتی چندش زا در هم آغوشی تو

خیانتی نفرت زا در یادواره نبودن او

طعمی متفاوت در کندوان نازت

طپش بی امان نبودن او

نبض بی انتهای خیانت او

از همه خیانت ها ما لا مالم کن

طعم نو می برد کهنه طعم خائن را

چنگولک وحشی تو

بر خنجرگاه خیانت او

مضحک است این کردار

طعم نو حجم نو آغوش نو

و نواختم بی او

لب با طعم پفک

 ۱۳۸۸/۱۲/۲۰

دوستان سوالات شخصی پرسیده بودند

منم سجل احوال کاملتری نوشتم

سجل احوال من رو از اینجا بخونید

بس غرور با ستیز

همسفر زارگونه و شاد قالب

اوستادی نا تمیز

تا بودنت در بی کسی بر تو غالب

بس دور تر از زحل

و نادان تر از روزگارِ پریشانِ هم

ای بودنت چون هُبل

سقوطت طرارِ عیشِ دلانِ بی غم

فرشِ سرخ گونِ سقوط گسترده

چراغِ زمان سوسو میزند

ای دیر بدست آمدۀ مست کرده

بگشای ، افسوس در میزند

خود کرده را تدبیر نیست

…………………………..

 ۱۳۸۸/۱۰/۱۲

تو دیگر گونه شده ای  آیا

یا خواستگار دیگر گونه ای شده ام ؟

بگو

لب بگشا و متروکه نباش

قلیان چیزی که نمی دانم

عذاب می دهد

واسطه تقلیل تویی

لب بگشا و متروکه نباش

ایکاش دیگر گونه ای بودی

و  کفگیر زمان باز هم بی صدا

لب بگشا و متروکه نباش

خواستم که باشم نه چنان که رودی

 یا وزش باردار جریانی ، پس

لب بگشا و متروکه نباش

سهم هم آغوشی - این بار- از آن گویش توست

لب بگشا و متروکه نباش

شاید بگویم دیگر گونه سخنی با تو اما

لب بگشا و متروکه نباش

دیگر گونه بودن تو سرنوشت شوم نیست

عشرت آباد امکان ، محفل خلایق گونه ای ست

لب بگشا و متروکه نباش

۱۳۸۸/۶/۲۳

محراب

آقا حاظرم …… نمی دونم حاظرم چیکار کنم ولی دوست دارم یه کاری بکنم که یه بار دیگه اول مهر که میشه برم پشت میز مدرسه با دوستام بشینم و …………………… ای داد و ای بیداد

یاد اون روزها متن  دو تا از ترانه هایی که اول مهر از رادیو و تلویزیون پخش میشد روگذاشتم تا هرکی هوایی اون روز ها میشه با هاش حال کنه

آغاز سال نو، با شادی و سرور
هم‌دوش و هم‌زبان، حرکت به سوی نور

آغاز مدرسه، فصل شکفتن است
در زنگ مدرسه، بیداری من است

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

مهر از افق دمید، فصلی دگر رسید
فصل کلاس و درس، ما را دهد نوید

شد فصل کسب علم، فصل تلاش و کار
دانش به نسل ما، می‌بخشد اعتبار

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

ای در کنار ما، آموزگار ما
چون شمع روشنی، در روزگار ما

روشن ز نور توست، کاشانه دلم
در زندگی تویی، حلال مشکلم

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

فردا از آن توست، ای نسل چاره‌ساز
با یاری خدا، آینده را بساز

ای عاشق بهار، ای با سپیده یار
بذر عمل بکار، وابستگی سر آر

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

این ترانه رو هم خیلی دوست داشتم

صبح هست اول مهر، دل می‌تپد ز شادی
از شوق کودکانه، شهر است پرهیاهو

چون بوته‌های خندان، در راه هر دبستان
مثل صف بنفشه، روییده بر لب جووووووو

هر یک به شوق و شادی، فردای بهتری را
بر ما دهند مژده، چون خوش‌خبر پرستو

پایان دلخراش دو چشم است در زمین

گر دوستی مرا تو

 ازین سان که من تو را

 زان پیشتر که در گذرم ، در گذشته باشی

 ای کاش

کاظم رحیمی‌نژاد -  پژوهشگر ادبی 

یار رفت و عمر رفت و جمع ما پاشیده شد

راستی خوش عشرتی بود ای خدا یادش به خیر

می رسد روزی که از من هم نماند غیر یاد

آن زمان بر تربتم گویی که ها ! یادش به خیر

ای خدا این وصل را هجران مکن

سر خوشان عشق را نا لان مکن

باغ جان را تازه و سر سبز دار

قصد این بستان و این مستان مکن 

چون خزان بر شاخ و برگ دل مزن

خلق را مسکین و سر گردان مکن

بر درختی کا شیان مرغ توست

شاخ مشکن ، مرغ را پران مکن

شمع جمع خویش را بر هم مزن

قصد این پروانه حیران مکن

نیست در عالم ز هجران تلخ تر

هر چه خواهی کن ، ولیکن آن مکن