(۱)
گفت دیدی آبروی شهر ریخت؟!
دختری از شهر ما آنسو گریخت؟!
رفت و گویی غیرت مارا ندید
کرد عریان پیکرش، آنسو پرید
سینمای هالیوود و بالیوود
کی بود بهتر ز جنگ و خون و دود؟
نادر از سیمین جدا شد جام برد
بعد آنجا با فلانی شام خورد
یا یتیمی مادرش شوهر نمود
جام دیگر را دگر جایی ربود
فیلمنامه این چنین بسیار هست
غرب میداند که حالا پس نشست
دیگران دیدند ماها سر تریم
از تمام سینماها برتریم
حمله ها کردند بر فرهنگ ما
کوچه های فقر و درد و تنگ ما
سمت ما با حقه ای دیگر شدند
در پی اغفال بازیگر شدند
ورنه ایرانی و عریانی کجا؟!…
اینچنین اعمال شیطانی کجا؟!

(۲)
خوب حرفش را شنیدم بعد آن
گفتمش این شعر ما را هم بخوان
فقر و فحشا ارمغان غرب بود؟
عزت ما را چو طوفان در ربود؟
دختران ما در آغوش عرب
از سر عجز است یا بهر طرب؟
مرد های آریاییه نجیب
دزد و معتاد است از روی فریب؟
اینهمه ظلم و سیاهی و دروغ
شد چراغ زندگی ها بی فروغ
مادران در انتظار شوهران
کودکان در حسرت یک لقمه نان
عزت است این؛ پول کشتار حماس
پول کشتار اسد یا اختلاس
میشود تامین ز اشک مادران
کودکان و دختران ؛ بیچارگان
عزت است این، خانه هامان جوی آب
حال مردان و زنان ما خراب…
(۳)
قسمتی از پول را چین میبرد
سهم دیگر را فلسطین میبرد
عزت است این، هر تفکر بند شد
مرده بر لبها گل لبخند شد؟
افتخاری دارد اینها جان من؟
اشک میریزد فقط مام وطن
او اگر عریان نموده پیکرش
روسری را هم گرفته از سرش
ممعنیش فحشا و یا افساد نیست
گفت یعنی((از چه زن آزاد نیست))؟
از چه در بن بست باشد کشورم؟!
سرزمینم هست اما اینورم!!!
از چه باید دور باشم از خوشی؟!
از چه هر شادی و جشنی میکشی؟!
اعتراضش را چنین عنوان نمود
از سر اکراه تن عریان نمود

]]> http://09131060076.com/archives/348/feed 0 http://09131060076.com/archives/323 http://09131060076.com/archives/323#comments Wed, 27 Apr 2011 07:04:06 +0000 محراب http://09131060076.com/archives/323  

این روز ها

هجوم بی منظره ترین خاطرات پر مخاطره

و لشکرفراموشی من در لشکرکشی به ظلمت آباد موطن

یکی منو Delet  کنه

۱۳۹۰/۰۲/۰۷

موطن مـــــــــــــن

مشتی جنازه در حکم زندگان

سر تا به پا لبریز از حسی کثیف

ایکاش به سبب فرو بردن مردانگیشان

و سر ریزی کثافت غریزیشان بی پروا

یارانه سوراخ را بیشتر هدفمند می کردند

باشد چونان ته سیگاری له شده

خموش در زیر سیگاری بخسبند

و دیگر بار جاهلانه

به تکفیر ، تکبیر نا کوک ساز نکنند

بی نگارانی در صفوف صلاة

که قیادتشان هدفمند نگاریست

پر حــیــلــت

خدایـــــــــــــــا  کجایی که یادت بخیر !!!!!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن :

ـــ چجوری میشه ۲۹ سال را خط خطی کرد ؟

ـــ تف بر من که  گوه ( گه )  را با یارانۀ بی هدف می بلعم

۱۳۸۹/۰۸/۲۲

جوهر  ِ خشکیده   جنبش

جوابگوی ِ

همجواری ِ جانسوز  ِ جواهرات ِ جهاز جوزیدهِ جوانمردان ِ جوانمرگ ِ جو کوب شده ِ  جوخه ِ نشین جانباز

و

جا جا کنان ِ جادوگر  ِ جام باز ِ جاکش صفت  و همتای ِ جارچیان ِ جاروس ملات ِ جاموس نسب ِ کهریزک

نیست

هویدا برهانیست

چاقو را دسته خویش جازم لازم  نیست

جام ِ جان ِ جان بر کفان را بر تارک ِ سر کشیدن بل جام بکف آوردن

ترجمان ِ مهر ورزیست

ما جولیده فکران و جهان باختگانیم

 و ابو جهل را رو سپید

جام بر سنگ باید زد

۱۳۸۹/۰۵/۲۵

پا ورقی :

• یه نفر جانب من نگه داره ، از بس ج ج ج ج ج کردم  جر خوردم

• از نظر من جنبش همان حرکات موزون هست

             مثلا جنبش بابا کرمی یا جنبش بندری یا جنبش تکنو

            واسه همین هم تمام علما و سیاستمداران مقدس ما ، به حکم دین مبین اسلام با هر گونه جنبش شدیداً مخالفت کرده و هر نو جنبش همراه با تر کیب را مرده شور کرده و فقط جنبش توام با تجزیه حق مسلم ماست .

•  آهان یه چی یادم رفت بگم ، بیچاره حسین دایی که ۰۹۱۳۱۰۶۰۰۷۶ به نامشه  (-:
•  ِ   ابن  که زیره کلمات میبینید  مثلا کسره هستش (  ِ ) 
• اصل مفهوم این مطلب اینه که تا یاد دارم افسار دسته شریک دزد و رفیق قافله بوده و هست

( بازم ادبیات گسیخته شدم  )

جهاز : رخت و کفن مرده

جوزیده : غمناک ، اندوهگین

جهاز جوزیده : اشاره به غربت بی انتها حتی در گور

جو کوب شده  : مثل جو اینقدر کوبیدن تا پوست کنده و ریز بشه

جوخه نشین : اشاره به سپاه اندک شهدای کودتا

          در اصل جوخه یه دسته شش نفری نطامی را میگند

جا جا کنان : آقا مگه مرغ بودند که با جا جا کردن هل دادین تو سوله کهریزک

          فکر کنم مفهوم جا جا کنان رو فهمیدید !!!!

جا جا کنان ِ جادوگر : خداییش اون همه رو تو دو زار فضا جا دادن جادوگری نیست ؟

جام باز : دغل ، متقلب ، حقه باز

جا کش : یعنی این یکی رو نمی دونید ؟

          منم زیاد چیزی نمی دونم اما زیاد دیدم تو تلویزیون

جاروس : بی نهایت پست و خوار

جاروس ملات : اشاره به کلمه حروم زاده و سست ریشه

جاموس : یادم سر زمین های پدرم عربهای اون منطقه به گاومیش هایی می گفتند که به زمینهای کشاورزی تجاوز می کردند و حاصل دست رنج کشاورز ها رو لت و پار می کردند

جاموس نسب : اشاره به همین هاست دیگه……

                    ( اینقدر گیر بدید تا فیلتر بشم )

جازم : ( به کسر ز ) برنده و قطع کننده

چاقو را دسته خویش جازم نیست : اشاره به همدستی مسخره جنبش رنگین با رهبران کودتا

جام را بر سر کشیدن : یه نفس تا ته پیک زدن و شراب خوردن

جام به کف آوردن : پیروز شدن به هر قیمتی

جولیده فکران : فاحشه مغزی ( کلمه داشتم به جای فاحشه اما رعایت ادب کردم )

جام بر سنگ باید زد : باید توبه کرد ( اونم از حماقت و سادگی )

 حسین دایی : این واسه شناسایی فضول ها بود ( به تو چه فضول ؟ )

از فرانسه نومیدم که در قرن نوزدهم و بیستم

مهد زایش مکاتب متعدد هنری

در شعر و رمان و کل فرهنگ بود

ولی به ناگهان قلم ها به دور انداخته شد

و آدامس جای آن را گرفت!

ژان پل سارتر

ژاک پره ور

سیمون دوبوار

فلوبر ویکتور هگو

قهرمانان ملی فرانسه که فخر دوران نیز بودند

به پیرس و هانری و زیدان و پلاتینی تبدیل شده اند!

به جای دست ها پاها ارزش یافته و به سرعت هم پیش می روند…

طرح این مسئله ی حساس و جدی

به این صورت کمی عقده ای به نظر می رسد!

منظورم این است که قافله سالاران معضلات فکری بشر

به این نتیجه رسیده اند که

به جای فکر کردن مست کنند!

به جای طرح مسایل فلسفی

خوب غذا بخورند خوب بدوند خوب بخندند…

به جای کافه های روشن فکری و بحث ها و مجادله ها

به کاباره ها و دنسینگ ها ی مبتذل پناه ببرند…

 شاید بیلیارد برای مردم سوییس که در اوج رفاه

بیشترین آمار خودکشی را دارند

بهتر از خواندن رمان سقوط آلبرکامو باشد!

دانشگاه هاروارد در برابر فیفا و فیلا کم آورده است!

سانترهای دیوید بکهام

از طرح بود و نبود شکسپیر قابل تامل تر شده است!

ظاهرا هنوز سنی از عمر بشر نگذشته است!

هنوز در حال تجربه ایم!

هیجان آدم را میکشد

و جویدن آدامس از سکته جلوگیری میکند!

فرار از فلسفه و اندیشه

خود فلسفه ی جدیدیست که تازه راه افتاده است

شاید…

بیا یک روز به قبرستان نیچه برویم

و روی مزارش دو دسته گل بابونه بگذاریم

و بگوییم : ما از دیار زرتشت میاییم!

پیامبری که خدایش نمیمیرد!

…

گل بابونه و قبر نیچه و حرف های زرتشت رو خط بزن…

برام دعا کن!

چشمان تو گل افتاب گردانند!

به هر کجا نگاه کنی

خدا آنجاست

  ( بخشی از نامه هایی به آنا از حسین پناهی) 

همیشه خانم ها به امر شریف ” شرط و شروط تعیین کردن ” مشغولن. ولی حالا وقتشه که ما مردها هم تکلیف خودمون رو روشن کنیم.

اینها قانون های ما هستن:

توجه بفرمایید که همه قانون ها شماره ”۱“ هستن

1. با شما خرید کردن ورزش نیست. ما هم دوست نداریم فکر کنیم که هست.

1. گریه کردن یعنی باج خواستن!

• هر چیزی که می خواهید درست بگید. بذارید درست روشنتون کنیم:

•         با گوشه زدن به جایی نمی رسین

•         با آه و ناله به جایی نمی رسین

•         با حرفای مبهم به جایی نمی رسین

•         صاف و پوست کنده بگین چه مرگتونه

1. هیچ اشکالی نداره اگه سوال های ما رو با ”بله“ و ”خیر“ جواب بدین. خیلی هم خوشحال میشیم.

1. بی زحمت فقط وقتی مشکلتون رو پیش ما بیارین که بخواهین ما حلش کنیم. ما فقط مشکل حل کردن بلدیم. اگه همدردی می خواهید برید پیش بقیه خانم ها.

1. اگه برای ۱۷ ماه متوالی سردرد دارید، یه چیزیتون میشه. خودتونو به دکتر نشون بدین.

1. چیزایی که ۶ ماه پیش گفتیم رو توی دعوای امروز علیه خودمون استفاده نکنین. اصلاً می دونین چیه؟ ما فقط حرفای هفته پیش یادمونه.

1. اگه فکر می کنین چاقین خب حتماً هستین دیگه. چرا باز می پرسین؟

1. اگه از حرف ما ۲ تا برداشت می کنین و یکیش شما رو عصبانی یا غمگین می کنه، پس منظور ما این یکی نبوده، اون یکی بوده.

1. یا از ما بخواهید یه کاری براتون بکنیم، یا بهمون بگید چطوری باید انجامش بدیم. نه هر دو تاش با هم!

•         اصلاً اگه شما بهتر می دونید که چطور باید انجام بشه، چرا خودتون انجام نمی دین؟

1. اگه خیلی احساس میکنین که حتماً باید یه حرفی رو بزنین، حداقل تا آگهی بازرگانی تلویزیون صبر کنین. نه وسط فیلم!

1. کریستف کلمب از کسی آدرس نپرسید. ما هم نمی پرسیم.

1. ما مردا فقط اسم ۱۶ تا رنگ رو بلدیم.

1. اگه ما پرسیدیم ”چته؟“ و شما گفتین ”هیچی“، ما هم فرض می کنیم چیزیتون نیست. البته میدونیم که یه مرگیتون هست، ولی به دردسرش نمی ارزه.

1. اگه یه چیزی می گین ولی نمی خواهین جوابشو بشنوین، پس ما هم یه جوابی می دیم که نخواهید بشنوید.

1. وقتی می خواهیم با هم بریم بیرون، هر چی که بپوشین خوبه. به جون خودمون راست می گیم.

•         لباساتون کافیه.

•         کفشاتون هم خیلی زیاده.

1. اندام ما خیلی هم متناسبه. خپل هم خیلی خوبه.

1. خانمای محترم. از اینکه این مطلب رو خوندین متشکریم. ضمناً اگه قراره امشب جدا بخوابیم اصلاً نگران نباشین. بیرون خوابیدن برای مردا مثل پیک نیکه

لطفاً این مطلب رو برای همه آقایون بفرستین تا یک کمی بخندن

برای همه خانوما هم بفرستین بلکه یه چیزی یاد بگیرن

حاج آقا برای سرکشی به مستغلاتش در پاریس و تورنتو و همچنین سرکشی به دو تا آقازاده اش که در در این دو شهر تحصیل می کنند آمده بود.چند روزی پاریس بود و الان هم تو هواپیما نشسته و راهی تورنتو هست

این توالت لعنتی هم که همش اشغاله، اگه ایران ایر بود حتما حاج آقا با عصبانیت داد می زد: قیچی کنید، مردم تو صفند

وضعش خراب بود و به خودش می پیچید

خانم مهمانداری که داشت از نزدیکش رد میشد متوجه وضعیت اضطراری و اورژانس حاج آقا شد. گفت: اشکالی ندارد اگر از توالت خانمها استفاده کنید بشرطی که قول بدید دست به دگمه هایی که تو توالت هست نزنید

حاج آقا که به توصیه پسرانش کلاس انگلیسی رفته بود کمی انگلیسی هم می دانست و منظور مهماندار را فهمید

تو توالت نشسته بود که متوجه دگمه ها شد.. دگمه ها با حروف لاتین علامت گذاری شده بودند: «وی. وی» ، «وی.ای»، «پی.پی» و یک دگمه قرمز که رویش نوشته بود «ای.تی »

حاج آقا که سبک شده بود، حس کنجکاویش تحریک شده پیش خودش گفت: کی متوجه میشه من به دگمه ها دست زدم؟

با احتیاط رو دگمه وی وی فشار داد. ناگهان آب ملایم ولرمی باسنش را نوازش داد. حاج آقا که داشت حال می کرد گفت: چه احساس لذت بخشی. اینهمه هواپیما سوار شدم تو هیچ توالت مردانه چنین چیز خوبی ندیدم. حقشه به توالت مردانه بگیم مستراح

بعد رو دگمه وی ای فشار داد. جریان آب ولرم قطع شد و بجایش هوا یا باد ملایم و نیمه گرمی شروع به وزیدن کرد و باسنش را خشک کرد. چه لذتی، حاج آقا اگه دستش بود ساعتها حاضر بود تو توالت بشینه

بعدش حاج آقا دگمه پی پی را فشار داد. یه چیزی شبیه همانی که خانمها با آن صورتشون را پودر مالی می کنند شروع کرد به پودر مالی باسن حاج آقا و عطر خوب و خوشی هم توی فضای توالت پیچید

حاج آقا که حسابی کیفور شده بود پیش خودش گفت: چه احساس شیرینی. اما این توالت خانمها هم عجب چیز محشریه ها. این که توالت نیست.. اتاقی پراز احساس و عشق و محبته. برگشتم ایران حتما تو ویلای مرزن آباد میدم درست کنند. لبخند رضایت بخشی بر لبانش نشست و چشمانش را بست و بوی خوش پودر را با نفس عمیق بالا کشید. لحظه ای کوتاه یاد آن سالهای خیلی خیلی دور افتاد. حدود بست سی سال پیش که تو هوای سرد زمستانی مجبور بود آفتابه را بر داره وبره آنطرف باغ از چاه آب برداره و بعد گوشه دیگر باغ بره توالت. توالت که نه ،همان مستراح. حاج آقا چشمها را باز کرد و این افکار و خاطرات ناجور را که میخواستند کیفش را کور کنند از خودش دور کرد

پودر مالی که قطع شد حاج آقا به دگمه قرمز ای تی خیره شد و گفت بادا باد و انگشتش را گذاشت رو دگمه و فشار داد

چشمانش سیاه شد و دیگه چیزی نفهمید. بعدا که تو بیمارستان تورنتو به هوش آمد و چشمانش را باز کرد اولین چیزی که دید لبخند ملیح یک خانم پرستاربود. با انگلیسی دست و پا شکسته پرسید: چی اتفاق افتاده؟ خانم پرستار گفت دگمه آخری را که فشار دادید دگمه ای است که بطور اتومات پنبه قاعدگی خانمها را بر میداره

بعد یک کیسه نایلونی کوچکی که چیزی شبیه به یک تکه سوسیس تویش بود را نشان داد و گفت : مردانگی تان را می گذارم زیر متکایتان .