خاطرات کودکی زیباترند
یادگاران کهن مانا ترند
درس‌های سال اول ساده بود
آب را بابا به سارا داده بود

درس پند آموز روباه وکلاغ
روبه مکارو دزد دشت وباغ

روز مهمانی کوکب خانم است
سفره پر از بوی نان گندم است

کاکلی گنجشککی با هوش بود
فیل نادانی برایش موش بود

با وجود سوز وسرمای شدید
ریز علی پیراهن از تن میدرید

تا درون نیمکت جا میشدیم
ما پرازتصمیم کبری میشدیم

پاک کن هایی زپاکی داشتیم
یک تراش سرخ لاکی داشتیم

کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت
دوشمان از حلقه هایش درد داشت
گرمی دستان ما از آه بود
برگ دفترها به رنگ کاه بود

مانده در گوشم صدایی چون تگرگ
خش خش جاروی   با پا روی برگ
همکلاسی‌های من یادم کنید
بازهم در کوچه فریادم کنید

همکلاسی‌های درد و رنج و کار
بچه‌های جامه‌های وصله‌دار
بچه‌های دکه خوراک سرد
کودکان کوچه اما مرد مرد
کاش هرگز زنگ تفریحی نبود
جمع بودن بود و تفریقی نبود
کاش می‌شد باز کوچک می‌شدیم
لا اقل یک روز کودک می‌شدیم

یاد آن آموزگار ساده پوش
یاد آن گچ‌ها که بودش روی دوش
ای معلم یاد و هم نامت بخیر
یاد درس آب و بابایت بخیر

ای دبستانی‌ترین احساس من
بازگرد این مشق‌ها را خط بزن

]]> http://09131060076.com/archives/327/feed 4 http://09131060076.com/archives/323 http://09131060076.com/archives/323#comments Wed, 27 Apr 2011 07:04:06 +0000 محراب http://09131060076.com/archives/323  

این روز ها

هجوم بی منظره ترین خاطرات پر مخاطره

و لشکرفراموشی من در لشکرکشی به ظلمت آباد موطن

یکی منو Delet  کنه

۱۳۹۰/۰۲/۰۷

هر روز من  فردای نبودن توست

یا محول الجمیع الاحوال غیر لنا

حول حالنا الی یوم الآخر

والا به خدا ………..

Joyeux Nouvel An

ششم فروردین ماه یکهزار و سیصد و نود خورشیدی

امشب حال مرا تو نمی دانی

       .

       .

       .

       .

       .

       .

جوهر  ِ خشکیده   جنبش

جوابگوی ِ

همجواری ِ جانسوز  ِ جواهرات ِ جهاز جوزیدهِ جوانمردان ِ جوانمرگ ِ جو کوب شده ِ  جوخه ِ نشین جانباز

و

جا جا کنان ِ جادوگر  ِ جام باز ِ جاکش صفت  و همتای ِ جارچیان ِ جاروس ملات ِ جاموس نسب ِ کهریزک

نیست

هویدا برهانیست

چاقو را دسته خویش جازم لازم  نیست

جام ِ جان ِ جان بر کفان را بر تارک ِ سر کشیدن بل جام بکف آوردن

ترجمان ِ مهر ورزیست

ما جولیده فکران و جهان باختگانیم

 و ابو جهل را رو سپید

جام بر سنگ باید زد

۱۳۸۹/۰۵/۲۵

پا ورقی :

• یه نفر جانب من نگه داره ، از بس ج ج ج ج ج کردم  جر خوردم

• از نظر من جنبش همان حرکات موزون هست

             مثلا جنبش بابا کرمی یا جنبش بندری یا جنبش تکنو

            واسه همین هم تمام علما و سیاستمداران مقدس ما ، به حکم دین مبین اسلام با هر گونه جنبش شدیداً مخالفت کرده و هر نو جنبش همراه با تر کیب را مرده شور کرده و فقط جنبش توام با تجزیه حق مسلم ماست .

•  آهان یه چی یادم رفت بگم ، بیچاره حسین دایی که ۰۹۱۳۱۰۶۰۰۷۶ به نامشه  (-:
•  ِ   ابن  که زیره کلمات میبینید  مثلا کسره هستش (  ِ ) 
• اصل مفهوم این مطلب اینه که تا یاد دارم افسار دسته شریک دزد و رفیق قافله بوده و هست

( بازم ادبیات گسیخته شدم  )

جهاز : رخت و کفن مرده

جوزیده : غمناک ، اندوهگین

جهاز جوزیده : اشاره به غربت بی انتها حتی در گور

جو کوب شده  : مثل جو اینقدر کوبیدن تا پوست کنده و ریز بشه

جوخه نشین : اشاره به سپاه اندک شهدای کودتا

          در اصل جوخه یه دسته شش نفری نطامی را میگند

جا جا کنان : آقا مگه مرغ بودند که با جا جا کردن هل دادین تو سوله کهریزک

          فکر کنم مفهوم جا جا کنان رو فهمیدید !!!!

جا جا کنان ِ جادوگر : خداییش اون همه رو تو دو زار فضا جا دادن جادوگری نیست ؟

جام باز : دغل ، متقلب ، حقه باز

جا کش : یعنی این یکی رو نمی دونید ؟

          منم زیاد چیزی نمی دونم اما زیاد دیدم تو تلویزیون

جاروس : بی نهایت پست و خوار

جاروس ملات : اشاره به کلمه حروم زاده و سست ریشه

جاموس : یادم سر زمین های پدرم عربهای اون منطقه به گاومیش هایی می گفتند که به زمینهای کشاورزی تجاوز می کردند و حاصل دست رنج کشاورز ها رو لت و پار می کردند

جاموس نسب : اشاره به همین هاست دیگه……

                    ( اینقدر گیر بدید تا فیلتر بشم )

جازم : ( به کسر ز ) برنده و قطع کننده

چاقو را دسته خویش جازم نیست : اشاره به همدستی مسخره جنبش رنگین با رهبران کودتا

جام را بر سر کشیدن : یه نفس تا ته پیک زدن و شراب خوردن

جام به کف آوردن : پیروز شدن به هر قیمتی

جولیده فکران : فاحشه مغزی ( کلمه داشتم به جای فاحشه اما رعایت ادب کردم )

جام بر سنگ باید زد : باید توبه کرد ( اونم از حماقت و سادگی )

 حسین دایی : این واسه شناسایی فضول ها بود ( به تو چه فضول ؟ )

دهمین سالگرد درگذشت احمد شاملو

جُستن
یافتن
و آنگاه
به اختیار برگزیدن
و از خویشتنِ خویش
بارویی پی‌افکندن ــ

اگر مرگ را از این همه ارزشی بیش‌تر باشد
حاشا حاشا که هرگز از مرگ هراسیده باشم.

بچگیها دود شد بر باد رفت

خنده های کودکی از یاد رفت

کو ؟ کجا شد دوستیهای قشنگ

آن صفای خالص و بی مرز و جنگ

آن حیاط کوچک و آن حوض نور

شد ز چشمان سیاهم دور دور

آسمان در دست من پروانه بود

غصه ها پوشالی و افسانه بود

غم برایم ریگ و سنگ کوچه بود

گریه ام در حسرت آلوچه بود

باری ، دفترها همه بی ماهی است

بی گل مریم شبم مهتابی است

نیست در چشمم نشانی از سرور

نیست در قلبم گواهی از غرور

آه دلتنگم برای کودکی

آه بیزارم از این دلواپسی

خاطرم جویای آن طنازی است

آرزویم دیدن آن همبازی است

حضرت عباسی این حکومت کاش یه جورایی غم و غصه من یکی رو فیلتر میکرد

آقا حاظرم …… نمی دونم حاظرم چیکار کنم ولی دوست دارم یه کاری بکنم که یه بار دیگه اول مهر که میشه برم پشت میز مدرسه با دوستام بشینم و …………………… ای داد و ای بیداد

یاد اون روزها متن  دو تا از ترانه هایی که اول مهر از رادیو و تلویزیون پخش میشد روگذاشتم تا هرکی هوایی اون روز ها میشه با هاش حال کنه

آغاز سال نو، با شادی و سرور
هم‌دوش و هم‌زبان، حرکت به سوی نور

آغاز مدرسه، فصل شکفتن است
در زنگ مدرسه، بیداری من است

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

مهر از افق دمید، فصلی دگر رسید
فصل کلاس و درس، ما را دهد نوید

شد فصل کسب علم، فصل تلاش و کار
دانش به نسل ما، می‌بخشد اعتبار

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

ای در کنار ما، آموزگار ما
چون شمع روشنی، در روزگار ما

روشن ز نور توست، کاشانه دلم
در زندگی تویی، حلال مشکلم

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

فردا از آن توست، ای نسل چاره‌ساز
با یاری خدا، آینده را بساز

ای عاشق بهار، ای با سپیده یار
بذر عمل بکار، وابستگی سر آر

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

این ترانه رو هم خیلی دوست داشتم

صبح هست اول مهر، دل می‌تپد ز شادی
از شوق کودکانه، شهر است پرهیاهو

چون بوته‌های خندان، در راه هر دبستان
مثل صف بنفشه، روییده بر لب جووووووو

هر یک به شوق و شادی، فردای بهتری را
بر ما دهند مژده، چون خوش‌خبر پرستو

معشوق جان به بهار آغشته منی

که موهای خیست را خدایان
بر سینه ام می ریزند و مرا خواب می کنند

یک روزَمی که روی شانه تو خواب می بَرَدم
معشوق جان به بهار آغشته منی
تو شانه بزن
با بوسه هایم تُک می زدم من دستهای تو را
من دست های تو را در چینه دانم مخفی نگاه داشتم
تو در گلوی من مخفی شدی
صبحانه پنهانی منی
وقتی که نیستی
من چشمهای تو را هم در چینه دانم مخفی نگاه داشتم
نحرم کنند اگر همه می بینند
که تو نگاه گلوگاه پنهانی منی
آواز من از سینه ام که بر می خیزد
از چینه دانم قوت می گیرد
می خوانم می خوانم می خوانم
تو خواندن منی

باران که می وزد سوی چشمانم
باران که می وزد
باران که می وزد
تو شانه بزن
باران که می
یک لحظه من خودم را گم می کنم
نمی بینمم
اگر تو مرا نبینی
من کیستم که ببینمم
من نیستم که ببینم
نمی بینمم معشوق جان به بهار آغشته منی
اگرمرا نبینی
من هم نمی بینمم

آهو که عور روی سینه من می افتد
آهو که عور
آهو که عور
آهو که عور
او او که آ
او او تو شانه بزن
و بعد شیر آب را می افشاند بر ریش من
و عور روی سینه من
او او می افتد
و شیر می خورد
می گوید تو شیر بیشه بارانی منی
منی
و می افتد
افتادنی که مرا می افتد
هنگامه منی
هنگامه منی که مرا می افتدآغشته منی
بهار آغشته منی معشوق جان به
تو شانه بزن
اگر تو مرا نخوابانی
من هم نمی خوابانمم
می خوانم می خوانم می خوانم
اگر تو مرا نخوابانی
من هم نمی خوابانمم
می خوانم خونم را بلند می کنم زگلوگاهم
می خوانم
خونم را مثل آوازی
می خوانم
نحرم کنند اگر همه می بینند که تو
نگاه گلوگاه پنهانی منی

اگر تو مرا نبینی
اگر تو مرا نخوابانی
من هم نمی بینمم
من هم نمی خوابانمم
زانو بزن بر سینه ام
تو شانه بزن

پاهای تو
چون فرق بازکرده از سر دیوار‌یِ به درون برگشته
بر سینه ام
تو شانه بزن
زانو… من پشت پاشنه هایت را چون میوه دوقلو
می بوسم
می بوسم
هر پایت را در رختخواب عشق جداگانه
می خوابانمت
بیدار می شوی
می خوابانمت ببین آری
ببین تو مرا
ببین تا ته ببین
زیرا تو اگر مرا نبینی
من هم نمی بینمم
با گفته ات ای نگاه برگشته‌ی به درون
به درون برگشته
تا ته ببین
تو شانه بزن

اگر تو مرا نخوابانی
من هم نمی خوابانمم
نمی بینمم
تو شانه بزن
زانو
من هیچگاه نمی خوابم
از هوش می روم
دیروز رفته بودم
امروز هم از هوش می روم

افتادنی که مرا می افتد
هنگامه منی که می افتد
معشوق جان به بهار آغشته منی
منی منی منی
که مرا می افتد من می روم
از هوش می
منی
اگر تو مرا
تو شانه بزن
زانو
منی
از هوش می ….

و

رضا براهنی از مجموعه خطاب به پروانه ها

فصل مسموم
دوران سرکشی

کاغذای حسرتی
عشق کاهی

کلاویه های خیانتی بنفشند
غربت را طراحی میکردیم…

زیرگذرهای بی ربط
قطارهای های بدون شرح
گیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــتار؛ توقف میکنیم
دیگر گریه نمیکنم اما ….

نفسم اعوجاج درد را عربده میزند

(هق میزدم)

امروز
نوسان روزهای سیاه و سفید را قدم میزنم
…

ساعت، سال، ثانیه، شب، گذشت ….
از سوگل های من، یکی بزرگ شد …

و دیگر بار هم ، ادامه دارد….

…

از سروده های دوست عزیز سوگل از لندن