افلاک که جز غم نفزایند دگر
روسری رقصنده با باد می روی در یاد بر بند رخت…
مائیم که می دویم از پی باد…
یا نمی دویم از پی باد
یا می رویم از یاد…
دیگر پیرهن گلی ات را درار …
به مرو به میو اینقدر دیگر
افلاک که جز غم نفزایند دگر
همین………….
عاشق منم که یار به حالم نظر نکرد…
(همین)………….